Parandjenjë e trishtë

Romanet e Yoshimoto-s janë si kuti xhevahiresh.
Vanity Fair

Pata një parandjenjë se do të nisesha në një udhëtim e do të humbisja në një baticë të largët në perëndim të diellit, duke përfunduar shumë, shumë larg nga vendi ku isha nisur. Ishte fillimi i verës dhe isha nëntëmbëdhjetë vjeç.

Jajoi jeton me familjen e saj të përsosur e të dashur – diçka si ato që sheh në filmat e Spielberg-ut. Por ndërkohë që prindërit i tregojnë histori të lumtura nga fëmijëria e saj, ajo përndiqet gjithnjë e më shumë nga ndjesia se ka harruar diçka të rëndësishme nga e kaluara e saj.
E vendosur të bëjë një pushim, ajo shkon të qëndrojë te tezja e saj misterioze, por e dashur, Jukino, sjellja e çuditshme e së cilës përfshin faktin që e zgjon Jajoin në dy të mëngjesit për të pirë, sheh vazhdimisht serialin E premtja e 13-të dhe hedh tutje të gjitha gjërat që dëshiron të harrojë.
Duke jetuar një jetë pa rregull, Jukino duket se po mbron veten, por nën këtë fasadë Jajoi fillon të rigjejë kujtimet e humbura dhe gjithçka që ajo di për të kaluarën e saj rrezikon të ndryshojë përgjithmonë.